DOLAR 5,7378
EURO 6,3565
ALTIN 277,9
BIST 103.072
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 26°C
Parçalı Bulutlu

Balkan Harbi

18.10.2012
128
A+
A-

Nazif KARAÇAM

Tarihte her savaş felakettir. Bizim 1912 yılında Bulgarlarla yaptığımız savaş daha büyük bir felaket olmuştur. Çünkü, daha savaşın başında Kırklareli’nde ordu bozulmuş, halk panik yapmıştır.

Ve “BOZGUN” savaşa damgasını vurmuştur. Balkan Savaşı’nın bir başka adı da “BALKAN BOZGUNU” olmuştur. Balkan Savaşı çok yazılıp anlatılmış bir savaştır. Çünkü bu savaşta Trakya “Mezbaha”ya dönmüştür. Savaşı izleyen yabancı gazeteciler “Doğu Ordusu” (yani Trakya Ordusu) Kumandanı Abdullah Paşa’nın Lüleburgaz’ın Sakız Köyü’ndeki karargahında telefonu ve ekmeği yoktu” diye yazmışlardır. Halkın ambarları buğdayla dolu olduğu halde savaş sırasında askerler “EKMEK” diye çığlık atmışlardır. Ancak Osmanlı Ordusu savaşa hazır olmadığı için buğdaylar ambarlarda kalmış, halk ekmek yapacak un bulamamıştır.

Balkan Savaşı sırasında Araplar Yemen’de isyan çıkarmışlar, Osmanlı Ordusu Genelkurmay Başkanı Nazım Paşa orada bulunmuştur. Yemen’in, Yemen Çöllerinin savunulması Trakya ve Balkanlar’ın savunulmasının önüne geçmiştir.

Tarihler Bulgarlar’ın bu savaşa iyi hazırlandıklarını, iyi istihbarat yaptıklarını, Trakya’yı müdafa edecek Doğu Ordusu hakkında iyi bilgiler topladıklarını yazmaktadır. Bulgar Ordusunu ve halkını savaşmak için moralman yükseltmişlerdir. Savaş sırasında Osmanlı Hükümeti’nin Dışişleri Bakanı Ermeni idi. Trakya’da işleyen trenlerin makinistleri de Ermeni’ydiler. Askere moral vermek için Alay İmamları İstanbul’dan cepheye gelmemişler, maaşlarını İstanbul’dan almışlardır. Bunlara daha birçok sebep eklendiğinde savaşı niçin kaybettiğimiz, niçin bozguna uğradığımız daha iyianlaşılmaktadır.

Halkın ambarları buğdayla dolu olduğu halde savaş sırasında askerler “EKMEK” diye çığlık atmışlardır. Ancak Osmanlı Ordusu savaşa hazır olmadığı için buğdaylar ambarlarda kalmış, halk ekmek yapacak un bulamamıştır. Bu savaşın nasıl geçtiği önemlidir. Fakat savaşın sonucu da önemlidir. Bir yıla yakın Bulgarların işgali altında kalan Trakya, maddi ve manevi çok şey kaybetmiştir. Canını kurtaranlar arkalarına bakmadan mallarını, mülklerini bırakarak, İstanbul’a doğru kaçmışlardır. Asıl önemlisi bu Balkan Savaşı ile Osmanlı Devleti 300 yıl içerisinde savaşarak hakim olduğu topraklarını 500 yıl elinde tuttuğu Balkanları kaybetmiştir. “ŞAHANE RUMELİ” dediğimiz yerler yerler elimizden çıkmıştır. Balkanlar’dan beş milyona yakın insan göç etmiş, bir milyonun üstünde Türk yollarda açlıktan, hastalıklardan, soğuklardan ölmüştür. Gerçi İkinci Balkan Savaşı’nda Bulgarlar Trakya’dan çekilmek sorunda kalmışlar, Kırklareli ve Edirne’yi Osmanlı Devleti’ne geri vermişlerdir. Ama Edirne ve Kırklareli’nden ötesi “Osmanlı Toprağı” olmaktan çıkmıştır. Balkan ülkerinde kalan soydaşlarımız zaman içerisinde peyder pey Türkiye’ye dönmüşlerdir. Tabi oralarda kalanlar da vardır. Onlara “KILIÇ ARTIĞI” denmektedir.

Balkan Savaşı ya da Balkan Bozgun’u bugüne dek halkımızın belleğinden çıkmış değildir. Kuşaktan kuşağa bu savaş hep anlatılmış, Balkanlar’da bırakılan köyler, kasabalar, topraklar unutulmamıştır. Unutmamak için de halk savaş hatıralarını, savaş bilgilerini canlı tutmuş, kaybettiği yakınlarının adlarını çocuklarına vermiş, türküler yakmıştır.

Ben bir kitabımı yazarken çeşitli savaşlara katılmış 400 dolayında insanla görüşmüş, onların savaş anılarını dinlemiş, onların bir kısmını “YURT SEVGİSİ İLE YAŞAYANLAR” adı altında anlatmışımdır. Bu yıl, bu acımasız ve kanlı savaşın 100. yıldönümüdür. Şehitlerimiz, rahmete kavuşan gazilerimiz anılacaklar, Balkan Şehitlikleri’ne gidilerek dualar edilecektir. Her halde “SU UYUR DÜŞMAN UYUMAZ” sözü hatırlanacaktır. Balkan Savaşı ile “Şahane Rumeli”nin elden gittiği bilgisi kuşaklardan kuşaklara aktarılacaktır.

1912 LüleburgazBalkan Bozgunundan sonra gerileyen Türk ordusu, Kasım 1912 – Lüleburgaz Köprüsü

ETİKETLER: , , ,
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.