Basit bir meseleyi 30 yıldır halledememek, insanın aklına başka şeyler getirmiyor değil.
Nitekim son birkaç yıldır oluşturulmaya çalışılan ortamdan da anlaşılıyor ki mesele özellikle bitirilmiyor.
Eğer uzaydan geldiyseniz veya yüreğinizde Türklüğe dair muhabbetin zerresi yoksa veya salaksanız ; Kurtlar Vadisi tarzı dizilere, açılan davaların iddianamelerine, basınımızın büyük bir bölümüne göre; “PKK aslında masum, terörü başkaları yapıyor,…” gibi bir sonuca ulaşmanız mümkün.
Cinayet şebekesi PKK’nın işlediği suçları, alakasız çetelerle ilintilendirip PKK’yı temize çıkartmaya çalışıyorlar. Basının kiralık kalemleri “Bu olayı PKK’ya yükleyip PKK’yı suçlu göstermek istiyorlar” şeklinde alçakça manşetler bile attılar. “Gitarcı çocuklar, istedikleri sadece kültürel haklar,” tarzında gönüllü apoculuk yapan gazeteciler var. “Karşılıklı silah bırakılsın” tarzında yazıp şerefli Türk ordusunu ile şerefsizler şebekesini eşitlemeye bile çalışıyorlar.
Özellikle son 7 yılda PKK, rüyasında bile göremeyeceği noktalara geldi.
Alçaklar artık resmi törenlerde dahi “PKK’lı leşlere saygı” duruşunda bulunup törenlerde Türk bayrağından rahatsızlıklarını dile getirebiliyorlar.
Yetkililer de; Ya yardımcı oluyor veya trene bakar gibi bakıyorlar.
Uzatmayalım. Anlaşılan o ki, PKK denen şerefsizler şebekesini yakında yasal koruma altına bile alacaklar ve taleplerini harfiyen yerine getirecekler. Şirinleştirme çabaları amacına ulaşmak üzere ve çok eminim yakında bu alçaklara “alçak” demek bile suç olacak.
30 yıldır uğraşılan bu meselenin halledilmesi sadece TSK’ya havale edilmekte, bir yandan da kanunlarla oynayarak köpekler serbest bırakılıp taşlar bağlanmakta.
İşin bana göre bir sevindirici tarafı şudur. 30 yıldır bu meseleye Türk Milleti karışmamıştır, hiçbir vatandaşımızın kapısına çarpı işareti konmamıştır. Fakat meselenin halledilmesi için askeri tedbirlerin yeterli olmadığı görülmüştür. Çünkü Asker ancak dağdaki eşkıyanın canına ot tıkamakla yükümlüdür ve ovada alçakları bitirmek sivil güçlerin görevidir.
Sivil güçler (Hükümet, yargı, basın, sosyal kuruluşlar, dernekler vs) Asker-Sivil yetki gerginliği ile toplumu oyalayacağına asıl görevini yapmalıdır.
Sivil güçlere düşen görevler şunlardır.
Basındaki tüm alçakların yasalar çerçevesinde sesleri kesilmelidir. Hiç kimse çıkıp da PKK lehine tek laf edememelidir.
Gazeteler TV’ler yapacakları yayınlarla alçakların gerçek yüzlerini deşifre etmeli, İmralı’daki itin namussuzlukları özellikle bölgede izlenen TV kanallarında yayınlanmalıdır.
Meclisteki PKK’lılar, yeminine sadık kalmayıp hainliği meslek edinenler,… derhal adalete teslim edilmelidir.
Hükümet, meseleyi “Vererek” çözme metodundan derhal vazgeçmelidir.
Dağdaki alçaklara, Eski milletvekili sıfatından dolayı maaş verilmesine ve diğer sosyal haklardan yararlandırılması maskaralığına son verilmelidir.
İdam cezası terör suçları ile sınırlı kalmak kaydıyla derhal yeniden yasalaştırılmalıdır.
Cezaevleri, teröristlerin eğitim kampı halinden çıkarılmalıdır.
Kısacası, devlet, devlet olduğunu göstermelidir.
Vererek sorun çözmek ancak acizlerin işidir.
Devletimiz aciz değildir. Devleti aciz duruma düşürenler vardır.
6 ayda bitirilecek bir meseleyi 30 sene boyunca sürdürmek, sonunda da eşkıyanın taleplerini yerine getirmek, mağlubiyet zilletini kabul etmek demektir.
Türk Milleti’nin bu zillete razı olacağını mı sanıyorsunuz yoksa?