Bu ülkenin değerleriyle hiçbir bağı kalmamış olan azınlığın da azınlığı bir tufeyli grup ve onların rüzgarında kimliksizliğe yelken açan bir başka azınlık kızacak, köpürecek, biliyorum, ama olsun ben yine de maluma ilam babından söyleyeceğim: Ben Osmanım ve ben Türküm, ne Hırantım ne de Ermeni.
Olsaydım üzülür müydüm yoksa sevinir miydim, bunu hiçbir zaman bilemeyeceğim, çünkü moda da olsa birileri sabah akşam avazları çıktığı kadar İstanbul sokaklarından ve televizyon ekranlarından "Ben Hırantım, ben Ermeniyim" diye bağırsa da ben hiçbir zaman Hırant da Ermeni de olamayacağım, dolayısıyla da bilemeyeceğim. Ben Osmanım, ben Türküm ve bundan da memnunum.

Bizim tarihimizde ne Ermeni düşmanlığı olmuştur ne de bir başka millet düşmanlığı. Düşmanlık yoktur ama yaşanmış ihanetler, arkadan hançerlenmeler çoktur; tarihimizin son iki yüz yılı Balkanlar'dan, Kafkaslar'a, Adalardan Yemen çöllerine kadar Türke yapılan ihanetler ve zalimliklerle doludur.

93 muhacirlerinin çocukları aramızda yaşamaktadır ve dedelerinin, ninelerinin anlattıkları hikayeler hala hafızalarındadır sanırım, çevremizdekilere sorarsak anlatırlar. Kütüphanelerdeki onlarca yüzlerce kitaptan sadece birkaçını indirmek yeterli olur Saray Bosna'da, Üsküp'te, Varna'da, Vardar Ovası'nda, Mora'da, Epir'de, Girit'te, Sakız'da bize reva görülen, Yunan, Bulgar, Sırp mezalimini anlamak için. Pasin Kızları'nın hazin hikayesini yüreği yanmadan, burun kemikleri sızlamadan ve gözyaşları boşalmadan okuyabilen kaç kişi vardır merak ederim?

Uzatmayacağım, derdim uğradığımız ihanetleri, maruz kaldığımız katliamları anlatmak ve milli hafızayı canlandırmak değil, buna ne sütunlar yeter ne de günler ve haftalar hatta aylar kafi gelir. Derdim yaraları kaşımak, acıları tazelemek de değil. Ama işlenen bir adi cinayeti ve görülmekte olan bir davayı bahane ederek sabah akşam bu millete saldırılmasına sessiz kalmayı da kabul edemiyorum.

Cinayette karanlık yerler varsa deşilsin, sorgulamada noksanlıklar varsa belirtilsin, kararda yanlışlık söz konusuysa itiraz edilsin ama bütün bunlar yapılırken; Türk olunsun, Türk kalınsın. Bunların yapılabilmesi için Ermeni olmaya gerek yok, Türk olmak ve Türk kalmak yeter. Biz bu topraklarda asırlarca Türk olarak ve Türk kalarak Ermeni vatandaşlarımızın can ve mal güvenliğini sağladık, bundan sonra da sağlarız. Ve sadece biz sağlarız, biz yani büyük Türk milleti.

Başta "Ermeni olsam üzülür müydüm, sevinir miydim, bilemeyeceğim, çünkü ben Türküm" demiştim ya bakın bir şeyi de söyleyeyim: Ben Türk yaratılmış olmaktan dolayı çok mutluyum. Çakma Ermeniler istedikleri kadar "Hepimiz Ermeniyiz" diye bağırsınlar ben "Türküm" diye bağırmaya, Atatürk'ün o çok anlamlı ve çok kapsamlı sözünü tekrarlamaya devam edeceğim: NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…

OSMAN KARA